ΒΙΒΛΙΑ

Εσένα Ίκαρος 2017

 

Εσένα

Το νέο βιβλίο του Γιώργου Ψάλτη, "Εσένα", κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Ίκαρος στις 7 Νοεμβρίου 2017. 

Η παρουσίαση του βιβλίου έγινε την Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 2017, στο Polis Art Café. Μίλησαν:
Ιωάννης Βαρτζόπουλος, Ψυχίατρος-Ψυχαναλυτής, Εκδότης του περιοδικού Οιδίπους
Γιώργος Κακουλίδης, Ποιητής
Κώστας Γ. Παπαγεωργίου, Ποιητής, Κριτικός λογοτεχνίας

Διαβάστε ένα απόσπασμα από το βιβλίο

Εξώφυλλο σε υψηλή ανάλυση

Μα αυτό είναι το θέμα μ' εσένα
σε έχω διαλέξει εξαντλητικά
απέναντι σ’ όλες.
Τις κέρδισες.
Δεν ξέρω αν έχασαν
είμαι εδώ.
Εσύ όμως λείπεις
εσύ μόλις έφυγες.
Στο τέρμα της ανηφόρας
μπες στο φεγγάρι και πέτα.

Κριτικές για το βιβλίο
Έρωτας γένους αρσενικού, της Αγγελικής Λάλου. Fractal, 15 Νοεμβρίου 2017
Γιώργος Κ. Ψάλτης, "Εσένα", της Χαρίκλειας Γ. Δημακοπούλου. Εστία, 9 Δεκεμβρίου 2017
Η ερωτική ποίηση του Γιώργου Κ. Ψάλτη, του Στέφανου Τσιτσόπουλου. Athens Voice, 11 Ιανουαρίου 2018
Ποίηση παροξυσμική και εμπύρετη, της Ειρήνης Γιαννάκη, Νέο Πλανόδιον, 21 Ιανουαρίου 2018

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someonePrint this page
Παναγιές Ελένες Ίκαρος 2014

Παναγιές Ελένες

Το βιβλίο του Γιώργου Ψάλτη “Παναγιές Ελένες” κυκλοφόρησε τον Ιούνιο 2014 από τις Εκδόσεις Ίκαρος.

Ποιήματα 
από το βιβλίο:
Παναγιές Ελένες, Η’
Παναγιές Ελένες, Β’ (Αξιοπρέπεια) και Παναγιές Ελένες Γ‘(Μια κουβέντα) όπως προδημοσιεύτηκαν στην Book press εδώ.
Παναγιές Ελένες, Ι’ όπως αναδημοσιεύτηκε στο Φρέαρ εδώ.
Παναγιές Ελένες, ΙΓ' όπως αναδημοσιεύτηκε στο αφιέρωμα του Andro "Οι νέοι ποιητές για τον χειμώνα" εδώ.

Κριτική

Το χρονικό μιας εσωτερικής μεταστροφής“, Κώστας Γ. Παπαγεωργίου, Athens Voice, 19/06/2014.
Οι σκιές συνεννοούνται αιωνίως“, Γιάννης Αντιόχου, Literature, 10/08/2014.
Τιθασεύοντας έναν παράλογο κόσμο“, Θανάσης Θ. Νιάρχος, Βιβλιοδρόμιο, Τα Νέα, 07/11/2015
Παναγιές Ελένες“, Γιώργος Βέης, Τα Ποιητικά, Μάρτιος 2017
Στα ποιήματα της Κυριακής ο Γιώργος Ψάλτης“, Χρήστος Βασματζίδης, ArtPress, 26/03/2017


Κείμενο του Γιώργου Ψάλτη για τις “Παναγιές Ελένες”
 στη στήλη “Σε Α’ Πρόσωπο” του Diastixo.gr.

Παρουσιάστηκε στις 3 Ιουλίου 2014 στο Polis Art Cafe, στην Αθήνα. Μίλησε ο Κώστας Παπαγεωργίου. Ποιήματα διάβασαν οι ηθοποιοί Γιώργος Κέντρος και Αγησίλαος Μικελάτος και ο ηθοποιός-σκηνοθέτης Δημήτρης Λιγνάδης.

Παρουσιάστηκε επίσης στις 13 Νοεμβρίου 2014 στο Βιβλιοπωλείο Επί Λέξει από τον ποιητή-εκδότη Βασίλη Ζηλάκο. Ποιήματα διάβασε ο Γιώργος Ψάλτης.

Μελοποίηση

Ποιήματα από τις Παναγιές Ελένες περιλήφθηκαν στο έργο “Όλα αυτά που έγιναν” του συνθέτη Γιώργου Παπουτσή και του Γιώργου Ψάλτη, που παρουσιάστηκε στις 5 Μαρτίου 2015 στην Αίθουσα Διδασκαλίας της Μεγάλης Μουσικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος “Λίλιαν Βουδούρη” του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, στο πλαίσιο του Κύκλου “Μουσική και Ποίηση”. Ο Στάθης Λιβαθινός διάβασε τα ποίηματα Παναγιές Ελένες Γ’, ΣΤ’, Η’, Ι’ και ΙΖ’. Συμμετείχε η Χρυσάνθη Σπιτάδη.

Περισσότερα

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someonePrint this page

Παναγιές Ελένες, Η'

Παναγιές Ελένες, Η'

Αυτό το παιδί που χρειάστηκε να γεννηθεί μόνο,
με πατέρα ανίκανο μαζί του να συνδεθεί, παραλίγο
εξώγαμο της μητέρας του που το θαύμασε
χωρίς να είναι βέβαιη για το λόγο, πεθαίνει απόψε
σε ένα λόφο, με τον πόνο του παλιού κρασιού -
δηλαδή του ξιδιού- που δεν ζήτησε ποτέ να πιει
καθότι δεν διψούσε εκτός για να μπορέσει να καταλάβει
όσα ίσχυσαν προτού προλάβει ο ίδιος να συμβεί
ως μακρόσυρτος βασιλιάς ενός λαού που αρνήθηκε
να πει την αλήθεια στον εαυτό του με συνέπεια
ποτέ να μην έχει οριστεί ως φυλή παρεκτός ενός Νόμου
που θεωρεί παράλληλα ανθρώπους και θεό οπότε πλέον
χρειάζεται να πει "τετέλεσται" ώστε επειγόντως
μες στους αιώνες να ενώσει τη γη με τον ουρανό
με σχήμα που δίνει ένας σταυρός.

 

Μοιραστείτε το ποίημα

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someonePrint this page

Παναγιές Ελένες, ΙΖ'

Όλα αυτά που έγιναν χώρεσαν στο ποτήρι
όπως ζωγραφίστηκε με θάλασσα και με ήλιους,
παραλείποντας τις σελήνες και τις ελιές —
που έμαθαν τα μπαρμπούνια από τα δίχτυα
επειδή αξημέρωτα απλώνονται σε βυθούς
γυμνούς από ανθρώπους και γλάρους.
Λυπάμαι. Η θέση μου αδυνατεί να πει
τον τρόπο άντλησης όσων τυχερά θα έρθουν
από ορίζοντες χαραγμένους στην ενιαία μνήμη
όλων εκείνων που προηγήθηκαν ξαφνικά
ενώ τα ρούχα τους στέγνωναν πλάι στο τζάκι.
Ευθύνομαι. Είδα τις ώρες της αργίας
να γίνονται στιγμές χωρίς στάλες ουσίας,
άκουσα τραγούδια που αγνοούν τον Φρόιντ,
μύρισα σώματα ενώ ζητούσαν αγκαλιά,
άγγιξα σκέψεις που ξεχώρισαν ως αφρός,
γεύτηκα πριν νιώσω τον πόνο του νεκρού,
σκύβω για όσα έκανα μαζί με άλλους.
Πικραίνομαι. Πίνω κρασί από ένα αμπέλι
που θα μπορούσε να είναι δικό μου,
το πληρώνω με τις ώρες εργασίας.
Ουρλιάζω. Οι σιωπές μου είναι κλεισμένες
σε τοίχους που θα σήμαιναν την ελευθερία.

Μοιραστείτε το ποίημα

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someonePrint this page
Μη σκάψετε παρακαλώ εδώ είναι θαμμένος ένας σκύλος Ίκαρος, 2011

Μη σκάψετε παρακαλώ εδώ είναι θαμμένος ένας σκύλος

Το δεύτερο βιβλίο του Γιώργου Ψάλτη, «Μη σκάψετε παρακαλώ εδώ είναι θαμμένος ένας σκύλος», κυκλοφόρησε τον Απρίλιο 2011, από τις Εκδόσεις Ίκαρος.

Κριτική
Διαβάστε κριτική του Κώστα Γ. Παπαγεωργίου, στη Βιβλιοθήκη της Ελευθεροτυπίας. 09/07/2011

Ποιήματα
Ποιήματα από το βιβλίο «Μη σκάψετε παρακαλώ εδώ είναι θαμμένος ένας σκύλος»

στο δωμάτιό μου
το κλειδί
μετά τον τελευταίο σταθμό, Δ'

Διαβάστε ποιήματα από το βιβλίο, όπως δημοσιεύθηκαν στη Βιβλιοθήκη της  Ελευθεροτυπίας. 22/04/2011

Διαβάστε ποιήματα από το βιβλίο, όπως δημοσιεύθηκαν στο ηλεκτρονικό περιοδικό poema. 25/07/2011

Διαβάστε άρθρο του Σταμάτη Φασουλή στην εφημερίδα Τα Νέα, που αναφέρεται στο ποίημα «στο δωμάτιό μου». 27/04/2011

Μελοποίηση

Ποιήματα από το «Μη σκάψετε παρακαλώ εδώ είναι θαμμένος ένας σκύλος» περιλήφθηκαν στο έργο «Όλα αυτά που έγιναν» του συνθέτη Γιώργου Παπουτσή και του Γιώργου Ψάλτη, που παρουσιάστηκε στις 5 Μαρτίου 2015 στην Αίθουσα Διδασκαλίας της Μεγάλης Μουσικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος «Λίλιαν Βουδούρη» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο πλαίσιο του Κύκλου «Μουσική και Ποίηση». Ο Στάθης Λιβαθινός διάβασε τα ποιήματα "Μετά τον τελευταίο σταθμό, Δ'", Και σφράγισες το πηγάδι κι ορφάνεψε η σιωπή, "Το αγκάθι της Κασσάνδρας". Με τη συμμετοχή της Χρυσάνθης Σπιτάδη. Περισσότερα για το έργο «Όλα αυτά που έγιναν» διαβάστε εδώ.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someonePrint this page

Στο δωμάτιό μου

μικρό παιδί συνέβαινα σ’ ένα δωμάτιο χωρίς λέξεις
και μια φορά ζωγράφισα κόκκινο τον ουρανό και γαλανό τονήλιο
κιέβαλα τον κόσμο αυτόν σε στρογγυλή κορνίζα
και ονειρεύτηκα έναν αετό που κυνηγούσε φίδια
κιείχε παντού σιτάρι και μόνο μια στιλπνή ντομάτα
και ξύπνησα στον ορίζοντα κιείδα τον ήλιο κόκκινο ψεύτη
κιείπα στο μικρό παιδί «τώρα πάει να κοιμηθεί»
και με ρώτησε για τη Σελήνη
και τούπα «είναι όμορφη θεά εδώ και γέρος κουρασμένος σε άλλα μέρη»
και τούδειξα την Πούλια καθώς την προσπερνούσε τρομαγμένη
κι έψαχνε στην πίσω θάλασσα τον Αυγερινό
και μούπε «δεν καταλαβαίνω» και τούπα
«τότε δεν έχει ποτέ συμβεί»

Μοιραστείτε το ποίημα

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someonePrint this page

Το κλειδί

ό,τι πιο καθαρό στον τόπο μας είναι μάρμαρα ξεβαμμένα

τα κοιτάμε από μακριά και φαίνεται το ψέμα

ανοίγει με το κλειδί που ζήτησες το σπίτι

που ‘χει παράθυρα παντού και πόρτα πουθενά

κι όλοι οι ιβίσκοι κλείνονται κάθε βράδυ

κι έχει τo κάθε τέλος την ανάποδη πλευρά του

(το ξέρουν οι ήλιοι και τα χώματα)

Μοιραστείτε το ποίημα

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someonePrint this page

Μετά τον τελευταίο σταθμό Δ

υπάρχει μια παραλία με μαύρη άμμο και πράσινα δέντρα
(που δεν έπρεπε να είναι εκεί), όπου για μόνη φορά,

είδα την αγάπη (και τα πράσινα μάτια της γάτας):
κοίταξε γλυκά, χαμογέλασε και ακούμπησε το κεφάλι στο δικό μου

έβαλε τις ώρες πίσω στο ρολόι που της πέρασα στο χέρι,
και της έδειξα μια καρδιά τρυπημένη σ’ έναν ήλιο με μαχαίρι

Μοιραστείτε το ποίημα

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someonePrint this page
Επιστροφή στην ενιαία χώρα Ίκαρος, 2008

Επιστροφή στην ενιαία χώρα

Η πρώτη ποιητική συλλογή του Γιώργου Κ. Ψάλτη κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο 2008, από τις Εκδόσεις Ίκαρος.

Κριτική
Βασίλης Κ. Καλαμαράς, Βιβλιοθήκη Ελευθεροτυπίας, 05/12/2008. Διαβάστε εδώ
Κωνσταντίνος Τζαμιώτης, Book Press, 26/06/2009. Διαβάστε εδώ
Ποιήματα από το βιβλίο "Επιστροφή στην ενιαία χώρα"
Προσκυνητής ΣΤ'
Τυφλότητα

Μελοποίηση

Φίλιππου Τσαλαχούρη «Τραγούδια της Επιστροφής», opus 71, για φωνή, βιολοντσέλο & πιάνο.
Ο Φ. Τσαλαχούρης μελοποίησε ποιήματα από την «Επιστροφή στην ενιαία χώρα». Το "Προσκυνητής, Α'" ως "Άγιο χώμα", το "Προσκυνητής, ΣΤ'" ως "Οι πρώτες αγκαλιές", και το "Κυριακή". Ο κύκλος γράφτηκε το Φθινόπωρο του 2009. Η πρώτη εκτέλεση έγινε στις 13 Απριλίου 2010, στο Athenaeum.
Κυριακή Τροχάνη, μεσόφωνος
Χριστίνα Κολοβού, βιολοντσέλο
Μάγδα Νικολαΐδου, πιάνο

Γιώργου Παπουτσή - Γιώργου Ψάλτη «Όλα αυτά που έγιναν»
Ο Γ. Παπουτσής μελοποίησε τα ποιήματα «Προσκυνητής» και «Άδειο προσωπείο» ως μέρος του έργου «Όλα αυτά που έγιναν». Η πρώτη εκτέλεση έγινε στις 5 Μαρτίου 2015 στην Αίθουσα Διδασκαλίας της Μεγάλης Μουσικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος «Λίλιαν Βουδούρη» του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, στο πλαίσιο του Κύκλου «Μουσική και Ποίηση».
Τραγούδι: Χρυσάνθη Σπιτάδη
Βιολί: Αναστασία Μηλιώρη
Πιάνο, κρουστά και ηλεκτροακουστικά: Γιώργος Παπουτσής.

Μετάφραση

Τον Δεκέμβριο 2010 δημοσιεύθηκε το ποίημα «Ανατολή Αμαλφιτάνα» (Προσκυνητής Δ’) σε μετάφραση της Φανής Παπαγεωργίου στην ιστοσελίδα mediterranean poetry .

Περισσότερα

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someonePrint this page

Τυφλότητα

ο τυφλός καμαρώνει
το καινούργιο του χρυσό ρολόι

ακούει τις ώρες
να στάζουν απ’ τους ουρανούς
με τρόπο ξένο στις ώρες της ψυχής

ίδιες, ξανά και πάλι·

κολάσεις:
στιγμές κι άλλες στιγμές
τυφλές

καρδιών τυφλών
πνιγμένων σε μια στοίβα
χώματα και ρολόγια·

δυνατότητα:
άχρονα,
σαν σ’ όνειρο,

βγες απ’ την εικόνα
άκτιστος’

εσύ –ίσως τυφλός–

κι ο θεός

όταν ξανάρθεις

πέτα το ρολόι

Μοιραστείτε το ποίημα

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someonePrint this page

Προσκυνητής ΣΤ'

Άμωμες στέκουν στο νου
οι πρώτες αγκαλιές,
ξύπνιες την κάθε μέρα.

Σκιές μαβιές αγερικές
λικνίζονται στη δύση·
παιδί κοιτά την ξένη εκκλησιά,
τα βότσαλά ζυγίζει
μια όμορφη νεκρή
στο ζάρι το κερδίζει·
σκοτάδι γύρω απλώνεται·
κουφέτα
κλαίγοντας μοιράζει.

Μοιραστείτε το ποίημα

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someonePrint this page

Σπόροι παπαρούνας

Θεατρικό έργο
Σπόροι παπαρούνας
του Γιώργου Ψάλτη

Τρεις σπονδυλωτοί μονόλογοι για τα παιδικά χρόνια, τις οικογένειες, τους λαούς και τα αδιέξοδά τους. Το έργο εκτυλίσσεται στην Αυστρία, στις αρχές του 20ου αιώνα. Ο Αδόλφος έχει μετακομίσει στη Βιέννη για να σπουδάσει στην Καλών Τεχνών, χωρίς να πείθει ότι αυτός είναι ο δρόμος που πρόκειται να ακολουθήσει στη ζωή του. Οι δύο αδελφές του και η γυναίκα που ερωτεύτηκε στην εφηβεία του μιλούν γι' αυτόν και για την εποχή τους.

Κυκλοφόρησε στις 2 Νοεμβρίου 2015 από τις Εκδόσεις Κουκούτσι.

Κριτική του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη "Οι ετερότητες ενός κόσμου θρυμματισμένου", στην Καθημερινή.

Πρώτη παρουσιάση: Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2015
Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν (Σκηνή οδού Φρυνίχου)
Στο Analogio Theater Festival, Αναλόγιο 2015
Καλλιτεχνική διεύθυνση: Σίσσυ Παπαθανασίου

Σκηνοθετική επιμέλεια: Ρούλα Πατεράκη
Ερμηνεία: Λουκία Μιχαλοπούλου

[Γιώργος Ψάλτης, Ρούλα Πατεράκη, Λουκία Μιχαλοπούλου]

Βίντεο του Στάθη Αθανασίου από την παρουσίαση του έργου στο Θέατρο Τέχνης:

Απόσπασμα από το έργο:

ΣΤΕΦΑΝΙ

Στεκόταν κάθε μέρα στην ίδια γωνιά του δρόμου,
με τον κολλητό του.
Στις πέντε το απόγευμα, κάθε μέρα, για τέσσερα χρόνια.
Ήταν εκεί, όταν κάναμε με τη μάνα μου τον περίπατό μας.
Στεκόταν πάντα κάτω από το ίδιο υπόστεγο.
Με κοιτούσε με τα υπέροχα μάτια του,
με ένα βλέμμα που ήταν ανθεκτικό και συνεσταλμένο.
Του χαμογελούσα, μου χαμογελούσε.
Κάποια στιγμή
άφησε το Λιντζ για να πάει στη Βιέννη,
να σπουδάσει στην Καλών Τεχνών -
τα νέα κυκλοφορούσαν γρήγορα.
Τελευταία φορά τον είδα
μία παραμονή Χριστουγέννων.
Από το παράθυρο του σπιτιού μου.
Δεν ξανάδα άνθρωπο έτσι συντετριμμένο,
καθαρότητα έτσι θολωμένη.
[...]

ΑΝΤΖΕΛΑ

Είναι σκληρό παιδί ο Αδόλφος, καλά τα λέει ο άντρας μου.
Δεν λέω, τον αγαπώ. Είναι αδελφός μου...
Τι τους ήθελε τους καβγάδες;
Μπάχαλο μας έκανε όλους, και τελικά αποφάσισε ότι θα γίνει αρχιτέκτονας!

Άκουσε, λέει, Βάγκνερ και θέλει να δείξει με κτήρια
τη δύναμη του γερμανικού λαού· τρέχα γύρευε.

Δεν λέω, αξιοπρεπής δουλειά είναι.
Λίγο να πιάνει το χέρι του, ξύπνιος είναι, μεροκάματο θα βγάζει.
Βεβαιότητα όμως δεν  θα 'χει.

Βάγκνερ!
Τι να πω, φαίνεται πως ο κόσμος χρειάζεται να διασκεδάζει.
[...]
ΠΑΟΛΑ

[...] Δεν μπορούμε να ξέρουμε,
και δεν πρέπει να μας νοιάζει,
πώς μας βλέπουν οι άλλοι.
Το θέμα είναι:
εμείς, ξέρουμε προς τα πού πρέπει να κοιτάμε;

Δεν είμαστε το παρόν μας.
Ξεκινάμε από το παρελθόν μας,
γινόμαστε το μέλλον μας.
Πιάνουμε μολύβι και χαρτί,
και μουντζουρώνουμε.

Τι είναι οι σχέσεις μας;
Δυο σφαλιάρες και ένα χαμόγελο.
Τίποτε άλλο.

Ο Άντι δεν ζωγραφίζει πια.
Σχεδιάζει.

Δημοσιεύματα:
"Τι είναι οι σχέσεις μας; Δυο σφαλιάρες και ένα χαμόγελο". Συνέντευξεις της Λουκίας Μιχαλοπούλου και του Γιώργου Ψάλτη στην Αγγελική Μπιρμπίλη. Athens voice, φύλλο 544, 29/10/2015.

Προδημοσίευση από το βιβλίο στην Book Press, 29/10/2015.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someonePrint this page
Share this...
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someonePrint this page